Afryka
Afryka była miejscem, do którego Patterson zawsze chciał przyjechać. Podróż tutaj była jego marzeniem odkąd tylko postanowił zostać światowej sławy inżynierem. I teraz jego marzenie jak najbardziej się ziściło. Wjeżdża do Afryki, gdzie przwitał go jeden z podopiecznych Beaumonta, ale o wiele przyjemniejszy, i prowadzi go do odpowiedniego pociągu, dzięki któremu dojadą do Kenii. Podróż była bardzo długa, wspólnik Pattersona nie ukrywał znudzenia, ale on sam nie krył zadowolenia z tej podrózy. Bardzo chciał tu przyjechać i nie zamierzał tracić żadnego widoku, widział coś na temat kazdego zwierzęcia, był prawdziwym pasjonatem dzikiej afrykańskiej przygody. Jego wspólnik jest nieco zdziwiony jego nastawieniem, tak gorącym i zauroczonym wręcz, ale nie traci dobrego humoru, bo oto już prawie docierają do miejsca swojego przeznaczenia – gdzie już powstają pierwsze elementy mostu, który ma stanąć. Patterson spieszy się szczególnie z jego budową, ponieważ niemal w tym samym terminie, kiedy ma być on skończony, ma urodzić mu się dziecko. Jednak po zabiciu lwa, na jego miejsce pojawiły się Duch i Mrok. Zaczęły obserwować to, co dzieje się nad rzeką. Były bardzo inteligentne i potem zaczęto wierzyć, że są one wcieleniem umarłych szamanów, którym nie podoba się to, że ich ziemia jest bezczeszczona przez białych biznesmenów. Podczas prac wszyscy byli szczęśliwi, ponieważ udało się położyć jeden z kilku głównych filarów mostu. Jednak Machina, najsilniejszy z całej drużyny, zaczął przeczuwać, iż coś nadchodzi, coś bardzo złego. I jeszcze tej samej nocy coś zaczyna wyciągać go z namiotu, próbuje z tym walczyć, ale potwór okazuje się zbyt silny i bez problemu radzi sobie z wielkim Machiną. Jego walka nie zdaje się na nic, bije na oślep, jednak lew jest niesamowicie sprytny i zabija go w mgnieniu oka. Na drugi dzień poszarpane ciało Machiny znajduje Patterson, który jest zdziwiony, że Machina dał się lwu – krążyły legendy, że niejednego króla zwierząt zabił własnoręcznie. Tym razem Patterson szykuje czujkę samotnie, czekając bezowocnie całą noc na lwa…
Budowa artykułu
Większość tekstów użytkowych, niebędących tekstami o charakterze artystycznym, podlega pewnym zasadom. Nie inaczej jest także z artykułem, który musi być tak skomponowany, aby czytający wiedział, jaki jest temat, jak zaprezentowany został problem oraz poznał uogólnione sądy autora lub grupy osób, w imieniu których wypowiada się piszący. W najbardziej tradycyjnej formie artykuł powinien być podobny do rozprawki, czyli do pisemnej formy wypowiedzi znanej ze szkoły. Oczywiście artykuł składa się z trzech części, pierwszą stanowi wstęp, który musi być krótki, powinien zawierać tezę lub ewentualnie stawiać jakąś hipotezę. W rozwinięciu powinna się znaleźć prezentacja argumentów potwierdzających tezę lub weryfikujących postawioną hipotezę. W zakończeniu autor stara się podsumować dotychczasowe rozważania, które mają doprowadzić do wypracowania swojego stanowiska. Celem artykułu jest zwykle popularyzacja faktów ipoglądów, ocena problemów, ideologii oraz wydarzeń z zakresu polityki, gospodarki oraz różnych dziedzin życia społecznego. Jak każda wypowiedź, artykuł rządzi się swoimi prawami, zespół cech decyduje o tym, że mamy do czynienia właśnie z tą formą. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że artykuł jest wypowiedzią wyłącznie pisemną, także może się ukazywać tylko na łamach prasy, bądź w Internecie. Zadaniem artykułu jest ukazanie słuszności lub bezzasadności jakichś sądów. Słuszność myśli uzasadnia się w toku wywodu linearnego. Wypowiedź musi być spójna tematycznie. Właśnie tym różni się artykuł od eseju, w którym dominują dygresje, pojawiają się tematy zupełnie niezwiązane z tematem głównym, mogą pojawić się nawiązania do różnych dziedzin życia, sztuki, czy kultury. Artykuł powinien być wewnętrznie spójny, nie może odbiegać od zasadniczego tematu. Zadaniem autora jest zebranie możliwie jak najszerszego materiału, wyselekcjonowanie go, a następnie zaprezentowanie go w celu wyciągnięcia uogólnień. Autor artykułu musi umiejętnie posługiwać się faktami, interpretować je w odpowiedni sposób, aby wykorzystać je w celu wpłynięcia na opinie odbiorcy.