Duchy
Wskazuje to na konieczność wezwania elektryka a nie pogromcę duchów. Jeśli duchy w ogóle sinieją, czym są te przeklęte istoty? Kolejne pytanie, to czy rzeczywiście przeklęte, czy jedynie nieuchwytne? Według sceptyków sprawa duchów jest oczywista. Duchy widziane są skutkiem nie zrozumienia psychiki, zwykle, błędnie interpretowanych wydarzeń. Według zwolenników duchy są tak samo realne, jak żywi. Zjawy dzielą się na kilka kategorii. Tradycyjnie, duchy, to ludzie zmarli, którzy mieli problem z przejściem z tego na tamten świat. Problem ten jest zwykle wywołany przez uraz: morderstwo lub samobójstwo. Co ciekawe, duchy te ponoć nie wiedzą, że nie żyją. Drugi rodzaj zjaw, to najwyraźniej odbicie wydarzeń z przeszłości, jakaś pozostałość psychiczna. Niczym zapętlony fragment filmu tego rodzaju zjawiska nie mają własnego życia i nie ingerują w życie żywych. Trzeci rodzaj duchów to tak zwane zjawy kryzysowe, które pojawiają się tuż po śmierci swoim najbliższym. Wiedzą rzekomo o swojej śmierci i mogą się kontaktować z żywymi i zwykle ich pocieszają. Wreszcie, istnieją też uwiecznione na filmie poltergeisty, przerażające zjawy, które brutalnie ingerują w świat żywych. Niektórzy badacze uważają je za demony, inni uważają, że w ogóle nie są duchami, a raczej psychicznym chaosem, który atakuje zestresowanych ludzi. Przede wszystkim najważniejszym dowodem są zeznania świadków, najważniejsze dla entuzjastów i całkiem nieprzekonujące dla sceptyków. Nie można ich podważyć, ani potwierdzić. Na szczęście są też inne materiały, chociażby w postacie całych galerii zdjęć. Fotografowanie duchów ma długą i barwną tradycję. Gdy wynaleziono fotografię, wiara w duchy była powszechna, dlatego zaczęły się one pojawiać na kliszach jednocześnie z żywymi ludźmi. Pierwsze próby fałszowania fotografii zmarłych wywołują dziś rozbawienie, choć wówczas uważano, je za przekonujące. Modę na fotografowanie duchów zapoczątkowało odkrycie zjawiska podwójnego naświetlania, co umożliwiło tworzenie upiornych zdjęć. Z czasem fotografie stawały się coraz bardziej wyrafinowane. Ludzie byli przekonani, że fałszowanie rzeczywistości za ich pomocą jest banalnie prosta. Gdy demaskowanie fotografii duchów stało się łatwiejsze. Pełnowymiarowe portrety zjaw spotkał los dinozaurów. Jeszcze rzadsze są duchy zarejestrowane kamerami. Niektóre materiały trafiły nawet do telewizji. Większość łowców duchów nagrywa tak zwane tarcze świetlne, które mają rzekomo towarzyszyć duchom.