W poszukiwani dowodów
Naukowcy odkryli, że te wielkie czarne dziury dzierżą wladzę w centrum galaktyki.Super masywne czarne dziury znajdują się w centrach galaktyk, ponieważ są najbardziej masywnymi obiektami w galaktyce. Masywne obiekty mają bowiem tendencję do przemieszczania się do środka, a więc można je znaleźć zawsze w centrach galaktyk. Przez dlugi okres czasu naukowcy nie sądzili, że permasywna czarna dziura może istnieć w naszej części wszechświata, w drodze mlecznej. Jednak w 1995 roku udowodniono, iż taka czarna dziura istnieje. Prowadzono eksperyment, zadając pytanie: czy w centrum naszej galaktyki istnieje super czarna dziura? Sposób, w jakim przeprowadzono eksperyment polegal na wykorzystaniu ruchu gwiazd w centrum naszej galaktyki do sprawdzenia, czy wewnątrz bardzo malej objętości znajduje się duża ilość masy, co stanowi dowód na istnienie czarnej dziury. Zaczęto wykorzystywać przelomową technologię, zwaną optyka dapaptatywą, dzięki której obraz bardzo odległych obiektów jest znacznie ostrzejszy. Badacze w ten sposób chcą zaobserwować, jak poruszają się gwiazdy. Nasza czarna dziura wydaje się być nieaktywna w porównaniu z innymi czarnymi dziurami.Nasza galaktyka zawiera malo gazu w swoim środku, więc tutejsza czarna dziura nie ma tak naprawdę co pochlaniać. Czarna dziura naszej galaktyki wydaje się „pościć”. Częściowo wynika to z faktu, że w miarę upływu lat starzenia się galaktyki coraz trudniej jest coraz mniej materii, którą dziura może się pożywić. Jednakże w przyszłości znowu może stać się bardziej aktywna, jeżeli w srodku galaktyki pojawi się nieco więcej gazu, który będzie mogla wciągnąć. Jednym ze sposobów na pobudzenie naszej super masywnej czarnej dziury jest zderzenie się z inną galaktyką. Z pewnością brzmi to nieprawdopodobnie, ale jednak coś w tym jest. W odległości 2 mln lat świetlnych nasz najbliższy sąsiad, galaktyka Andromedy zmierza w naszym kierunku z prędkością prawie 120 k/s lub 430 tyś. km/h. Naukowcy przewidują, że w przyszłości te dwie galaktyki na pewno się zderzą, a w chwili zderzenia większa galaktyka może zastosować jeden z najbardziej prymitywnych aktów znanych we wszechświecie, kiedy to większa galaktyka zjada mniejszą. Obserwacje były zaskakujące dla większości badaczy.Zaobserwowano, że wokół niewidzialnego centrum naszej galaktyki krąży duża grupa gwiazd, i że porusza się z nietypowo wysoką prędkością. Gwiazdy krążą wokół czarnej dziury, podobnie, jak planety krążą po orbitach w okól slońca. Orbity te mówią nam, gdzie jest zlokalizowana czarna dziura. Szczególy, dotyczące szybkości krążenia naszych gwiazd i tego, jak ciasne są orbity, mówią o masie czarnej dziury, co do której, dziś się sądzi, iż wynosi 4 mln mas naszego Slońca. Potwierdzenie istnienia masywnej czarnej dziury dla naukowców było niczym zdobycie niczym szczyto Mont Everest dla wspinacza. Odkrycie super masywnej czarnej dziury w środku naszej galaktyki, było dla wielu badaczy niesamowicie ekscytujące, ponieważ pytanie to dręczylo wielu od bardzo dawna. Przypuszcza się, że śmierć, zadana przez super czarną dziurę jest inna, niż ta, zadana przez zwyklą, tę, o masie gwiazdy. W przeciwieństwie do gwiazdowej czarnej dziury, która rozerwalaby każdego na kawalki, ta moglaby przysporzyć doświadczenia swobodnego spadania do jej wnętrza.
Artykuł popularnonaukowy
Artykuły, operujące ściśle naukowym językiem, mogą sprawiać trudności w odbiorze, zwłaszcza wśród osób, które nie mają dostatecznej wiedzy na temat omawianej dziedziny. Chcąc przybliżyć aktualny stan wiedzy, nie epatując jednocześnie nadmiernie fachowym słownictwem, piszemy artykuł popularnonaukowy. Najczęściej tego typu teksty mają na celu pokazanie, że nauka nie jest skomplikowana, a jej poznanie może być dane każdemu. W ten sposób można pisać o najnowszych odkryciach medycznych, o nowoczesnych programach komputerowych, czy problemach socjologicznych. Wyniki badań prezentowane są w sposób uproszczony, nie należy używać zbyt dużej ilości słownictwa fachowego. Przede wszystkim artykuł nie może być hermetyczny, powinien być dostosowany do zdolności percepcyjnych przeciętnego odbiorcy. Styl może być zatem bardziej zindywidualizowany, niż w przypadku artykułu naukowego. Słownictwo abstrakcyjne i struktury syntaktyczne są ograniczone. Celem artykułu jest informowanie i edukowanie odbiorcy. Autorami artykułów publicystycznych są ludzie, którzy kształtują opinię publiczną. Porusza zagadnienia związane z kulturą, polityką i społeczeństwem. Celem artykułu publicystycznego jest wyrażenie subiektywnych sądów, poprzez tendencyjne oświetlenie faktów i zdarzeń. Stosowane przez autora środki językowe powinny być zrozumiałe przez masowego odbiorcę, z jednej strony używa słów specjalistycznych, charakterystycznych dla danej dziedziny, a drugiej strony używa środków stylistycznych, takich jak epitety, metafory, czy porównania. Wolno nawet stosować związki idiomatyczne, wyrazy nacechowane emocjonalnie i szablony językowe. Dowolność jest duża, jednak nie należy używać wyrażeń potocznych, pochodzących z ustnej odmiany języka. Autor pragnie wywołać u odbiorcy określoną reakcję, dlatego używa efektownych słów, pochodzących z obcych języków oraz frazeologii zaczerpniętej z różnych dziedzin życia. Niestety, często pojawiają się spłycone eufemizmy i hiperbole. Składnia jest urozmaicona, jednak dominują konstrukcje proste i przejrzyste. Zadaniem artykułu jest nie tylko przedstawienie poglądów autora, ale także odwołanie się do poglądów innego autora. Taki artykuł jest najczęściej odmianą artykułu publicystycznego, przyjmuje zatem formę dosyć swobodną, styl musi być zindywidualizowany, słownictwo przesycone jest wyrazami nacechowanymi emocjonalnie. Celem jest zdecydowanie krytyczne podejście do wypowiedzi innej osoby. Jednak tekst taki musi zostać napisany na odpowiednim poziomie, autor powinien skupić się na zagadnieniach merytorycznych, a nie na atakach personalnych. Słownictwo nie może pochodzić z potocznej odmiany języka, obrażanie przeciwnika nie może mieć miejsca. Dowodzenie swoim sądów powinno opierać się na rzetelnych przesłankach, należy bezwzględnie unikać domniemywania, podejrzewania oraz bezpodstawnego oskarżania. Argumenty, obalające tezę konkurenta, muszą być uhierarchizowane, aby zachować jasny i przejrzysty układ tekstu. Tego typu artykuły pojawiają się niejednokrotnie na łamach prasy specjalistycznej i fachowej.