Piłka nożna w Polsce
Stale mówi się o tym, iż piłka nożna w Polsce jest sportem narodowym. Jednakże czy aby na pewno tak jest. Co prawda zdecydowanie większa część osób interesuje się w Polsce piłką nożną niż chociażby piłką siatkową czy też piłką ręczną. Jednakże niech ktoś mi powie, kiedy ostatnio odnieśliśmy jakiś znaczący sukces na arenie międzynarodowej w piłce nożnej? Ostatnio miało to miejsce w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim roku na Igrzyskach Olimpijskich w Hiszpanii, gdzie wywalczyliśmy drugie miejsce. Potem nie było już nic. A ostatnio sukces w piłce seniorskiej odnieśliśmy dokładnie w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym drugim roku na Mistrzostwach Świata, gdzie zajęliśmy trzecie miejsce. Jak więc widać, nasze sukcesy w tym sporcie są bardzo nikłe. Co więcej, my nadal tymi właśnie sukcesami żyjemy. Jednakże nowe się nie pojawiają. A szczerze mówiąc w ostatnim czasie jest coraz gorzej. Polskie kluby zamiast walczyć o miejsce w lidze mistrzów walczą o miejsce w Pucharze UEFA, co jest porażką.
Zagadki
Zjawiska niezwykłego zachowania zwłok próbowali wytłumaczyć teologowie i naukowcy. Jednak dopiero w XX wieku tymi zjawiskami zaczęła zajmować się medycyna. Badania wykluczyły jakąkolwiek chemiczną balsamacje. Naukowcy nazwali to zjawisko saponifikacją. W jej wyniku tkanka ciała przemienia się w mydło amoniakalne, co powoduje wzmocnienie skóry. Rozkładowi nie ulega ciało świętego Andrzeja Boboli. Został on zabity w 1657 roku przez Kozaków. Święty Andrzej zanim zmarł przeszedł ogromne katusze, był włóczony przez kilkadziesiąt kilometrów za koniem, a potem prawie poćwiartowany. 40 lat później odnaleziono ciało świętego w zbiorowej mogile na cmentarzu w Pińsku. Było ono identyczne, jak w chwili śmierci. Pozostałe ciała zaś przypomniały tylko szkielety. W 1922 roku Armia Czerwona rozbiła sarkofag ze zwłokami i wyrzuciła ciało na posadzkę. Do tej pory ciało Andrzeja Boboli spoczywa w jednym z warszawskich kościołów i bardzo dobrze się ma. Ciało Władysława Sicińskiego również nie wykazuje żadnych oznak rozkładu. Siciński był pierwszym posłem na sejm, który zerwał w 1652 roku go zerwał. Od tego czasu liberum veto stało się w polskim sejmie bardzo popularne. Chyba takiego grzesznika ziemia nie chciała strawić. Aż do 1864 roku ciało przebywało w szafie kościoła. Były liczne problemu z jego pogrzebaniem . W końcu za ósmym razem się udało. Druk jest ostatnią fazą produkcji banknotów. Najpierw musi powstać projekt graficzny. Z projektu tworzy się dwie formy druku: staloryt i typooffset. Proces wygląda tak samo, jak 180 lat temu. Projektowe druki będą służyć jako szablon do wykonywania właściwych banknotów. Papier potrzebny do druku jest wytwarzany samodzielnie przez PWPW S.A. Jest to niezbędne do właściwej kontroli i specjalnej budowy papieru, który składa się głównie z bawełny. Podstawowym zabezpieczeniem jest znak wodny oraz nitka zabezpieczająca papier. Do druku używa się tylko piętnaście wyselekcjonowanych kolorów farb. Na papierze powstają wyczuwalne palcem wypukłości. Odpowiednia grafika pozwala na identyfikację banknotu przez osoby niewidome. W kolejnym etapie banknot poddawany jest działaniu promieniowania ultrafioletowego i podczerwieni. Na zadrukowanym arkuszu aplikuje się specjalne motywy oraz wzorek z folii metalizowanej. Ostatnim elementem czyniącym z półfabrykatu wartościowy pieniądz, jest nadanie odpowiednich numerów seryjnych. Znaki te podlegają skanowaniu i weryfikacji podczas sprawdzania autentyczności banknotu.
Cybuch
Cybuch jest elementem znajdującym się na samej górze fajki wodnej. Jest on wykonany najczęściej z pewnego rodzaju gliny. Ma kształt uciętego dzbanka, w którym wyżłobione jest wiele dziurek. Dokupienie cybucha jest o wiele łatwiejsze niż dokupienie dzbana, jednak także mogą wystąpić problemy z dobraniem odpowiedniej średnicy, wiec należy ostrożnie obchodzić się z nim w trakcie podroży. Kolejnym elementem fajki wodnej jest cześć metalowa łącząca dzban z cybuchem. Do tej części mocowany jest specjalny waz, który śluzy do wciągania dymu. Jest to element podobnie jak dzban bardzo często ręcznie zdobiony i przypominający użytkownikowi fajki wodnej czas spędzony w Egipcie. Wiąże się to z faktem, ze również bardzo trudne jest dokupienie identycznego węza, hoc w tym przypadku wzory nie sa już Az tak urozmaicone jak te na dzbanach. Oczywiście nie jest powiedziane, ze należy dokupić identyczny element, jednak kompletna fajka wygląda o wiele ładniej niż taka montowana z kilku rożnych elementów. Dzban jest najbardziej narażona na uszkodzenia częścią fajki wodnej. Jest on wykonany ze szkła i gdy ulegnie uszkodzeniu bardzo trudno jest dostać drugi identyczny dzban. Jest to praktycznie niemożliwe, gdyż dzbany wykonywane Egipcie maja bardzo charakterystyczne, ręcznie wykonywane wzory. Wygląda to imponująca i sprawia, ze podczas palenia możemy poczuć się hoc przez chwile jak w Egipcie jednak dokupienie identycznego dzbana jest niemożliwe. Nadzy wiec dokładnie zabezpieczać dzban w walizce podczas przewożenia albo po prostu zabrać go do bagażu podręcznego i wziąć ze sobą na pokład samolotu. Jest to jedyna cześć fajki wodnej, która można zabrać n pokład. Pozostałe części metalowe zostaną wykryte na bramce i zostanie wydany nakaz odniesienia ich z powrotem na taśmę do bagażu głównego pod groźba odebrania nam tego elementu. Uznawane sa one po prostu za elementy niebezpieczne na pokładzie samolotów. Jedynym elementem całkowicie bezpiecznym jest najbardziej czuły na uszkodzenia dzban.